Transitions í dag

Vöknuðum frekar snemma í morgun til að mæta á kynningarfundinn hjá Student Union. Þetta er nokkurs konar orientation fundur þ.e. til að kynna nýju erlendu nemendurna fyrir bæði skólanum og lífinu í Kanada. Málið er að fólk sem kemur til að læra hjá UofA er frá öllum löndum heimsins og sumir þeirra hafa aldrei séð snjó né hitamælinn fara niður fyrir +20 gráður.

Orientation er venjulega haldin í september á hverju ári og stendur þá í þrjá daga samfleytt. Þessi janúar orientation var einungis dagurinn í dag og reyndu þeir því að þjappa eins miklu efni og þeir gátu í þennan eina dag. Úff.. hvað ég var orðinn þreyttur í höfðinu eftir þennan dag.

Það mættu nánast 60 manns á þennan fund. Dagskráin byrjaði á stuttri kynningu, allir skrifuðu nafnið sitt á svona Name Tag og límdu á sig. Mér fannst voða sniðugt að skrifa hvaðan ég væri líka, þ.e. Sverrir ICELAND. Hefði betur sleppt því því allir héldu að það væri eftirnafnið mitt.. fór meiri tími í að útskýra að svo væri ekki (ahhh! what a coincidence that your name is the same as your country's...). Eftir kynninguna var farið ítarlega yfir immigration mál sem þarf að hafa í huga þegar komið er inn í landið, svona do's and dont's.

Svo var farið í frekar sniðugan kynningarleik en allir fengu blað með 20 staðhæfingum. T.d. "I enjoy swiming" eða "Prior to comming to Edmonton I have not left my home country". Svo þurftu allir að ganga um salinn og finna einn einstakling sem passaði við hverja staðhæfingu og skrifa nafn viðkomandi niður. Sá fyrsti sem kláraði allt blaðið fékk svo smá verðlaun. Síðasta spurningin á blaðinu var að telja upp hvað væru margir nemendur frá mismunandi löndum, þ.e. við þurftum að telja upp öll þau lönd sem fólk væri frá þarna í þessari orientation. Það var ótrúlegt en rétt tala var að það voru nemendur frá 23 mismunandi löndum. Við sátum á borði með Andrew frá Bretlandi, Grégorie frá Frakklandi, Askar frá Kasakstan og honum síbrosandi Jun en hann er ættaður frá Suður-Kóreu. Vá! Ég hef aldrei hitt eins mikið af ólíku fólki á ævinni.. mögnuð lífsreynsla. Talaði við stelpur frá Íran, Kína, Japan, strák frá Malasíu og annan frá Singapúr, hitti stelpu frá Kólumbíu, Kenýa, Nýja Sjálandi, heilan hóp af fólki frá Ástralíu og Austurríki, og fleiri og fleiri.. Magnað :)

Andrew (UK) og Jun (Canada)	Ég og Grégorie (Frakkland)
Jónas og María	Hluti af crowdinu sem mætti

Eftir þennan leik og stutta kynningu á international center'inu þá var farið í þátt sem kallaðist "Surviving and Thriving in Canada". En hann var beisiklí um það hvernig eigi að lifa af í Kanada. Hápunkturinn að mínu mati var "tískusýninginn" þar sem gefin voru góð ráð um hvernig ætti að klæða sig hérna m.v. fimbulkuldan sem getur orðið (það er spáð milli -28 og -35 gráðum í næstu viku..). Sérstaklega fannst mér frábær einn af kynnunum sem stjórnaði tónlistinni undir sýningunni, en það var eitt hallærislegasta hipphopp lag sem ég hef lengi heyrt.. priceless.. þetta var bara alltof fyndið allt saman.

Verið að sýna týpískan snjóbrettaklæðnað	Menn/konur fækkuðu fötum til að sýna layeringuna.. :) Hérna er stutt vídjó (smá tilraun).. :)

Við fengum svo hádegismat í boði International center. Svo var okkur skussunum sem ekki höfðu þegar fengið "Orientation kit"ið okkar afhent teknir afsíðis og við fengum okkar pakka afhenta. Þeir innihéldu þessa mjög flottu og praktísku "international student handbook" en hún inniheldur allar upplýsingar sem nýliðar eins og við þurfum að vita til að lifa af hérna í kanada. Ótrúlega flott og vel uppsett allt hjá þeim. Bókin tekur á öllu frá lýsingu á þjóðfélaginu og skólasamfélaginu, hvernig er hægt að lifa daglegu lífi, hvaða þjónustur er boðið upp á í skólanum og í hvað hægt sé að gera í frítímanum (það er meira að segja kafli um "dating" í henni... talandi um ítarlega ;)). Einnig innihélt pakkinn kort yfir strætóferðirnar, campusmap, upplýsingar um downtown edmonton, health care og skráningu í vina-kerfi internationa centersins.

Eftir hádegismatinn og kittið þá voru nokkrir fyrirlestrar til viðbótar um aðlögun og hvernig best sé að umgangast fólk í blönduðu menningar umhverfi (DIE, Description, Interpretation and Evaluation.. hvernig við verðum að geta séð alla hluti frá sem flestum sjónarhornum og hvernig eigi að bregðast við óvæntum kúltúr-árekstrum, algjört grundvallar námskeið)..

Deginum lauk svo á 1&1/2 tíma tour um campusinn. Hópnum var skipt niður eftir því í hvaða deild fólk var og svo var fókus hvers tours bara þær byggingar sem tilheyrðu viðkomandi deild. Ég fattaði ekki alveg afhverju þetta var gert... fyrr en túrinn hófst. FJANDINN hvað háskólasvæðið er stórt... ekki að grínast en háskólinn í Reykjavík (þá meina ég allt húsið) er varla jafn stórt og bara tölvunarfræðihúsið... og það er MINNSTA húsið af þeim öllum... skýjakljúfar. Á campusinum eru 45.000 nemendur og 8.000 kennarar... allt í allt u.þ.b. 60.000 manns. KRÆST!!

Guidinn okkar, hún málglaða-kathryn, labbaði með okkur um bissness byggingarnar, science svæðið (véla-, tölvu-, hugbúnaðar-, umhverfis- og civil verkfræðingahúsin, agriculture húsinn, student union building (SUB) og óteljandi aðrar byggingar á svæðinu (við löbbuðum þar á meðal framhjá 2 risavöxnum bókasöfnum)... ég þakka bara fyrir að ég hafi tekið með mér litlu skrifblokkina mína því ég skrifaði niður punkta eins og óður væri. Vá hvað ég var orðinn ringlaður þarna í endann.. ég skrifaði meira að segja svo mikið að ég gat ekki smellt af einni einustu mynd (þarf að fara aftur þarna morgun, tek nokkrar þá). Btw: það er risastórt recreational center þarna (kallað Pavillion eða butterdome) þar sem eru innifrjálsíþróttavöllur, 2 sundlaugar, risastór parketlagður íþróttavöllur, gym og allur fjandinn. Og ókeypis aðgangur fyrir nemendur, þ.e.a.s. fyrir þá sem hafa ONEcardið sitt...

ONEcard er aðgangskortið þitt að campusbyggingunum og pavillioninu. Í rauninni kemst maður ekkert án þess (við ákváðum því að drífa í því að redda þessu korti um leið og túrinn var búinn). Við drifum okkur í kjallarann á Cameron bókasafninu (science bókasafnið, já sér bókasafn bara fyrir þá). Þar hittum við hann John sem var fyndni gaur dagsins, reddaði þessum skírteinum fyrir okkur "in a jiffy" og hætti ekki að tala um Amazing Race þáttinn eftir að við sögðumst vera frá ICELAND. Fínn gaur.. :)

Skelltum okkur svo í eina beyglu og kaffi og plönuðum aðeins hvað við ætluðum að gera það sem eftir var dagsins. Við ákváðum að við yrðum að fara í SafeWay og redda okkur svona bare nessesities eins og klósettpappír og þ.l. þannig að stefnan var tekin þangað. En þegar við stóðum upp frá borðinu sem við sátum í í SUB (student union building) þá skyndilega rann upp fyrir okkur að við höfðum ekki græna glætu um hvernig við kæmumst út af campusinum né í hvaða átt HUB'inn væri (sem er mjög nálægt þar sem við búum). Ég sat því fyrir konu sem ég grátbað um að benda okkur í rétta átt út af háskólasvæðinu. Hún gerði nú einu betur og labbaði bara með okkur út að HUB'inum. Hún vann í afgreiðslunni í bóksölunni í SUB ásamt því að vera að vinna að PhD gráðunni sinni í Grísku. Úff.. endaði með því að segja mér allt frá vini hennar sem var í fornleifafræði og ferðaðist alltaf á sumrin til íslands til að grafa upp víkingakuml...

Eftir að umhverfið varð kunnuglegra þá skellum við okkur í Safeway og versluðum inn leiðinlegustu innkaupakerru í heimi, eintómar nauðsynjavörur eins og klósetthreinsir og eldhúsrúllur.. jökk... Röltum svo heim á leið með fangið fullt af klósettpappír og frosna pítsu undir hendinni (eigum ennþá eftir að kaupa potta og hnífapör þannig að maturinn í kvöld var fátæklegur :))

Jæja ef þessi þurrkari ætlar ekki að fara að klára að þurrka sængurfötin mín þá sef ég bara í þeim blautum.. reyni að lofa einhverjum myndum af nágreninu og háskólasvæðinu á morgun... bæjó.

Dagur 1 1/2

Ótrúlegt hvað mikið getur gerst á einum degi. Í gær þá var ég heima í Rjúpufellinu í góðum fílíng með konunni, fór í bað og slappaði af. Í dag þá ... úfff...

Byrjum á byrjununni. Eftir að Rannveig hafði skutlað mér í Keflavík og ég hitti Steinunni og Jónas þá fórum við í bókununina. Þar hittum við á fjall-heimska dömu sem vildi ekki fatta það að við værum að fara til Kanada með millilendingu í Minniapolis.. djííí.. þurftum þvílíkt að hamra inn í hana að við þyrftum ekkert vísa inn í ameríku því við myndum aldrei fara inn í landið (förum beint í alþjóðaflug eftir millilendinguna). En daman ætlaði ekki að gefa sig, fattaði eiginlega ekki í byrjun (og örugglega ekki ennþá) að Alberta ríki væri í Kanada en ekki í ameríku. Því þurftum við að draga upp alla skólapappírana, vegabréf, farmiða og skiptimiða sem við höfðum á okkur. Þessi byrjun lofaði ekki góðu og bjuggumst við fastlega við að lenda í ennþá tregara fólki eftir að nær drægi ameríkunni (úff). Lítið vissum við að við þyrftum ekkert á þessum pappírum að halda...

Daman hleypti okkur nú á endanum í gegn og við fengum tvö saklaus form til að fylla út við komuna til ameríku, annað var tollaeyðublað og hitt var bara "ég er ekki hryðjuverkamaður með viskastykki á hausnum". (fékk þar loksins að koma því á framfæri alþjóðlega að ég hefði ekki verið fæddur í "nazi germany" né "been an active participant in a genocide" jesús.. hver myndi haka í "Yes"!!!). Er ég hafði fyllt út þessi plögg fengum við okkur að borða í flugstöðinni og þar hitti ég Margréti sem var að synda með mér fyrir næstum 800 árum, hún var bara að fara út til Boston aftur eftir hátíðirnar. Fyndið að hafa ekki hitt fólk í fjölda ára og svo hitta þau á ólíklegustu stöðum í heiminum (og þetta var ekki sá eini sem ég hitti).

Jæja flugvélin tafðist aðeins vegna einhverra júlla sem voru of lengi að lenda og svo vegna þess að þeir þurftu að sér-anti-ísa vélina fyrir flugtak. Fórum í loftið að lokum um 18. Þá hófst gamanið fyrst fyrir alvöru, fyrir stefnu var >6 tíma flug dauðans.

Ég tók það fram við tregu-innritunardömuna að ég vildi helst ekki vera settur nálægt mörgum ungabörnum (þar sem ég ætlaði að reyna að sofa mestan hluta leiðarinnar og það er ekki hægt þar sem allir væla og alltaf er verð að burðast með þau á klósettið). En nnnnneeeiiii trega-innritunardaman sá sér þarna leik á borði og hefði ekki getað staðsett mig nær fleiri börnum þótt hún hefði bókað mig í sæti í Ævintýralandinu í kringlunni. Það var ekki nóg með að í sætunum við hliðina á mér var einn (kolbrjálaður) 2 ára gutti og eitt ungabarn, nei heldur var einn 4 ára hinumegin við ganginn, tvö bandbrjáluð <3 ára fyrir aftan mig og kelling fyrir framan mig sem hætti ekki að hossa sér í sætinu. ALMÁTTUGUR!

Eftir að hafa verið í þessari flugvél í næstum sólahring (að mér fannst) þá hnippti ég í flugfreyju og spurði hana með tárin í augunum hvað væri mikið eftir að fluginu. Ég hef ekki séð annað eins glott áður þegar hún tilkynnti mér hátíðlega að við værum aðeins hálfnuð og rúmlega 3 tímar til stefnu. Ég hefði getað brotnað niður og grátið á staðnum. En loksins eftir 6 tíma helvíti af sætisspörkum, bræðisköstum, öskri, gráti, fljúgandi mat og kúkableyjum þá lauk þessu. Ég nánast ruddist yfir konu í hjólastól til að komast í burtu sem fyrst.

Flugleiðavélinni hafði seinkað um næstum 2 tíma og ég var því orðinn pínu stressaður yfir því að við myndum rétt meika í framhaldsflugið með NorthWest. Bjóst nefninlega passlega við því að amerísku-tollararnir myndu ekki taka annað í mál en full-body-latex-leit. En eins furðulega og það virtist þá runnum við í gegnum tollinn og alla vopna/alkaída leit eins og ekkert væri. Vegabréfa-rýnarinn meira að segja brosti til mín og sagði brandara (ég nánast missti andlitið).

Ennþá kom lífið mér á óvart, því þegar ég var á leiðinni út úr vélinni í Minniapolis þá hitti ég Andra, strák sem ég stuttlega vann með hjá VÍS, en hann var þá að vinna hjá Dimon software og kom og setti upp hugbúnað hjá okkur. Fyndna var að þá var ég einmitt að byrja í HR og hann sagði mér einmitt að hann væri að fara út til L.A. til að læra Applied Mathematics. Og, þarna hitti ég hann á leiðinni heim eftir nýárið, eins og ekkert sé. Magnað þetta alnet! (Bölva mér samt fyrir að klikka á að fá símann hjá honum).

Reyndar var talaði ég aðeins við lífsþreytta-pabbann sem átti brjálaða 2áringinn og ungbarnið í flugvélinni og hann var húsasmiður og slökkviliðsmaður sem vann í L.A. Sigfús heitir hann, fínn gaur bauð mér meira segja að hringja í sig ef ég kæmi til L.A. sem ég þáði með þökkum (þ.e.a.s. ef hann myndi skilja krakkana eftir).

Jæja í Minneapolis þá tókum við tengiflug með NorthWest flugfélaginu beinustu leið til Edmonton. Tók 3 tíma og var frekar viðburðarlaust flug. Fengum bara saltkringlur og pepsí og svo hlunkaðist flugfreyjan í sætið fyrir aftan okkur og fékk sér bara saltkringlur líka (fyllti út annað tollablað, bara muna ef þið farið til ameríku, EKKI GLEYMA AÐ TAKA PENNA MEÐ YKKUR!)

Furðulegt þetta með flugin, flugvélin er varla tekin á loft þegar flugfreyjurnar byrja að hella í líðinn einhverjum drykkjum og svo er haldið áfram að gera það allan tímann meðan á fluginu stendur. NW freyjurnar voru meira að segja svo grófar að vélin var farinn að dýfa til að lenda og þær voru ENNÞÁ að hella vatni í glös hjá fólki. Comm on.. þið eruð alveg að fara að losna héðan... haldiði í ykkur. Svo voru flugmennirnir alltaf að biðja fólk um að crowda ekki mikið fremst í flugvélinni. "Hey! þar eru klósettinn maður!"

Reyndar var eitt fyndið í NW fluginu, flugmaðurinn (með svakalegum kúreka-tón) tilkynnti okkur um allt varðandi flugið og fullvissaði alla um að það væru bara clear sky framundan og endaði ræðuna á "You just relax, sit back and enjoy the ride" með svakalegum texas hreim. Hann hafði varla lokið við setninguna þegar vélinn fór öll að nötra og sætisbeltisljósið kveiknaði. (það tók hann svo næstum 2 tíma að byggja upp hugrekkið til að tilkynna fólkinum um "slight-turbulance" .. meiri júllinn).

Eftir að við lentum í Edmonton þá rann ég bara beint í gegnum tollinn þar eins og áður. Hefur eitthvað með feramónin að gera held ég... reyndar þurftu Jónas og Steinunn að reportera eitthvað stutt í kanadíska immigration controlið en það var ekkert alvarlegt (5 mínútur).

Þegar við komum úr flugstöðvarbyggingunni, þrjú með 5 töskur og handfarangur, þá sáum við síðasta stóra leigubílinn renna í burtu. Fundum við loksins íturvaxna dömu sem virtist stjórna þessari taxa röð. Oh boy hún sko STJÓRNAÐI þessari leigubíla-röð! Þegar hún sá okkur 3 þarna illa sofin með hellinga af farangri þá vippaði hún upp pólís-radíóinu og roger-roger-tango-bravo'aði eitthvað í hana og sagði okkur svo að bíllinn væri á leiðinni. Þetta var sko KONA.. þrumaði yfir leigubílstjórunum, reif upp hurðar og lét hlutina ganga!

Eftir $50 leigubílaferð frá flugvellinum og stutta kennslu í hvernig ætti að bera fram heimilisföng í Edmonton þá komum við loksins á 11013-87ave. en þar er húsið sem við búum í. Ég verð að viðurkenna að það var ALLS ekki eins og ég bjóst við! Þvílík lúxus villa! Þetta er miklu betra en ég bjóst við. Við erum í svona old-fasion amerísku/kanadísku húsi með front-porch og allt saman. Húsinu er skipt upp í íbúðir á þremur hæðum og erum við á miðju hæðinni sem er einmitt hæðin sem gengið er inn um af porchinu. á hinum hæðunum búa 9 aðrir (þrír listamenn í kjallaranum, flugfreyja og háskólafólk á efstu hæðinni). Magnað. Íbúðin sem við búum í er 3 herbergja með 3 baðherbergum (i'm not kidding!) þannig að ekki er búist við neinum miklum árekstrum varðandi sturtuna á morgnanna. Íbúðin sjálf er nýuppgerð og í svakalega fínu standi, space-age þurrkari og þvottavél og stærsti ísskápur sem ég hef séð á ævinni! Ég grínlaust gæti passað inn í frystihólfið (hentugt?) og það er bara 1/3 af stærðinni.. þessi pottur af mjólk og kókflaska sem við keyptum í dag gjörsamlega hverfa inn í þetta gímald!

Við hentum okkur nú bara eiginlega strax í háttinn þar sem allir voru orðnir mjög þreyttir eftir þetta næstum 18 tíma ferðalag. S og J komu með sæng og kodda, ekki ég! Þetta var KALDASTA nótt sem ég hef upplifað, það endaði með því að ég fór í allt sem ég kom með og hírðist í fósturstellingunum undir teppi alla nóttina. Brrr...

Dagur 2

Byrjuðum daginn á að kíkja aðeins út á hverfið og leita að einni grocery store, svengdinn farin að segja til sín. Eftir talsvert "ég held þetta hafi verið aðeins lengra"-labb þá römbuðum við á SafeWay (sem er nokkurskonar bónus í kanada)... maður getur orðið klikkaður inn í svona búð. Það eru 300 tegundir af ÖLLU!... það er ekki einu sinni auðvelt að velja brauðost... við stóðum eins og álfar út úr hól fyrir framan risa kæli (sem venjulega hefði geymt allt brauðálegg og osta í meðalstórri krónubúð) og hann innihélt bara OST Í SNEIÐUM! almáttugur!!!

Í þessum göngutúr uppgvötuðum við okkur til mikillar ánægu að við erum spölkorn frá 109 street sem er ein af aðalgötunum í borginni (nokkurs konar blendingur á miklubrautinni og laugaveginum) þar er að finna allar helstu búðirnar í borginni, þetta er aðal strætógatan og liggur á milli stærstu strætó centrallana... OG þegar vð löbbum yfir götuna hjá okkur þá erum við kominn inn á háskólasvæðið, þ.e. það tekur okkur svona 10 mínútur að labba inn í fyrstu bygginguna (sem er lögfræði húsið) og þá erum við kominn inn í háskólakomplexinn, en allar byggingarnar eru samtengdar með göngum þannig að hægt er að labba á milli þeirra án þess að þurfa að hírast úti í -30 stiga gaddi... Frábært! Svo erum við bara 12 mínútur frá HUB'inum (sem er miðstöð international-students og er í raun nokkurs konar mini-mall þar sem eru flestar stúdenta-related búðir... kaffibarir og þannig lagað ;).. en þetta er samt á stærð við kringlunna!

Við hittum svo leigusalann okkar í hádeginu (hann skrapp úr vinnunni til að hitta okkur) og við fórum yfir helstu hlutina í húsinum með honum. Þvílíkur léttir.. Dirk, leigusalinn, er frábær náungi... reyndar eru allir kanadamenn og -konur hingað til frábært fólk. En Dirk er extra-næs... hann fór með okkur í gegnum allt sem tengdist húsinu við tengdum þær tölvulagnir sem við þurftum og kviss-bang. Þegar við spurðum hann út í hvar við gætum fundið bestu búðirnar til að kaupa sængur og kodda þá bauðst hann til að skutla okkur í næst-stærsta mollið í Edmonton, Southgate, sem er einnig mjög stutt frá okkur. 6 mínútna strætóferð! En þegar í bílinn var komið þá bara "what the hell, let's drive one round the city", hann ákvað bara að keyra okkur einn rúnt um hverfið, sýndi okkur stærstan hluta af háskólasvæðinu, fór með okkur í gegnum hvar við ættum að taka strætó og hvaða strætó til að komast á helstu strætó-miðstöðvarnar. Þvílíkt næs gaur. Endaði með að hann skutlaði okkur út við Southgate mall'ið. Úff.. það er stórt!


Við og Dirk, leigusalinn við hliðinna á okkur, Woody, tók þessa mynd. Woody er snældu-geðveikur gaur. Einn af þessum 40-50 ára dirty-old-guys með úttugginn vindil í skítugum joggingbuxum með mállingarslettum á. Dirk sagði okkur að hann ætti erfitt með að halda í sér að "blurting out totally inappropriate things in the middle of a sentance", og sagði okkur sögu af honum þar sem hann hafði leigt út íbúðina við hliðina á okkur 3 red-hot 21 til 23 ára skvísum, Dirk hefði svo mætt þeim á 3ja degi strunsandi í fússi í burtu og Woody sat á porchinu sínu í fúlasta skapi og sagðist bara hafa leigt þeim því þær væru svo "god damn hot". Hann hafði þá hitt á þær kvöldinu áður þegar þær komu heim af djamminu og "spjallaði" víst eitthvað við þær.. ;)

Við ráfuðum um í Southgate í nokkurn tíma, nógu lengi allavegana til að ég gerði mig að algjöru fífli við information deskið þegar ég (sem hafði gleymt hvernig maður segir sæng á ensku) reyndi að fá konuna til að segja mér hvernig sæng er sögð á ensku. Það er fáránlega erfitt! Þetta var advance-actionary þarna á ganginum í mallinu þegar ég hafði dregið konuna út úr information boothinum og byrjaði að beygja mig og hneigja til að koma henni í skilning um hvað ég meinti... ég: "ehhmm.. You have a pillow and a... *látbragð*" hún: "pillow-case, sheet, sheets, case, cover, gloves, hat..." svona gekk þetta í rúmar 10 mínútur en þá loksins kom það "Duvet" (borið fram dúveii). Frábær leikur, frábært látbragð *klapp klapp*.

Info-konan benti mér á að kíkja í Sears eða the Bay til að finna þetta. Ég ákvað að líta í the bay... greip þar aðra unga dömu og fékk hana til að leiða mig í gegnum undraheim sængurvera og undirdýna, millidýna, yfirdýna, laka, millilaka, undirlaka, sængurteppa og guð má vita hvað annað... hún á endanum dróg mig að sýningarrúmi eftir að hún fattaði að ég hafði misst þráðir strax eftir "Sheet og Duvet" og sýndi mér samsetninguna á rúmfötunum og sængurverunum sem tíðkast í Kanada og Norður ameríku. Að fólk skuli ekki kafna meira í svefni hérna!.. þetta voru a.m.k. 7 lög af mismunandi lökum, dýnum, teppum og dúkum... Á endanum sagði ég bara "Duvet, sheet and duvet cover! pleazzzze" og gat ekki beðið eftir að losna...

Jónas keypti sér svo nýjan síma (býst við að ég geri slíkt hið sama eftir að gaurinn í Radioshack hló sig næstum máttlausan þegar hann sá símann sem ég var með) og við opnuðum öll reikning hérna í kanadískum banka (til að geta millifært á leigusalann). Hef aldrei verið jafn lengi í banka á ævinni. Vorum þarna í örugglega á annan tíma... En þetta gekk allt saman og við erum nú stoltir reikningseigendur hérna í Kanada. :)

Eftir allt þetta þá ákváðum við að skella okkur bara á almennilegan restaurant og fórum á stúdenta-veitingastað sem Dirk benti okkur á sem er beint á móti HUB'inum, Eddies bistro&bar. Frábær matur og góðir áfengir drykkir ;)...

... ég get ekki beðið eftir morgundeginum... við ætlum að mæta í kynningu í skólanum kl. 9 (náðum ekki að skrá okkur í dag en ætlum að reyna að mæta bara)... :)

See ya...
p.s. betri myndir af húsinu um helgina :)

Komin til Kanada

Jæja við erum komin til Edmonton heilu og höldnu eftir 18 tíma ferðalag. Íbúðin er frábær (3 baðherbergi). Núna þarf maður bara að hvíla sig, taka upp úr töskum, versla nauðsynjavörurnar og hitta landlordinn..

Posta myndum af íbúðinni um leið og ég kem ferðatölvunni í rafmagn... djöfulsins adapterinn sem ég keypti í fríhöfninni virkar ekki fyrir mína innstungu... :(

Fynda var að við lentum í mesta veseninu með vegabréfin okkar og visa í keflavík, svoleiðis runnum í gegnum öll checkpoint bæði í USA og Kanada...

Oh Canada, Oh Canada

Jæja þá leggur maður í hann til Kanada. Bara komið að þessu *ussss*... Flugvélin fer í loftið um 5 frá Keflavík og við lendum í Mineapolis tæpum 7 tímum seinna. Svo tekur við rúmlega 3 tíma yfirheyrsla hjá tollinum þar til við stígum upp í tengiflugið okkar til Edmonton.

Lentum í smá vandræðum með að ná í leigusalann okkar núna á milli jóla og nýársins, farinn að hafa áhyggjur þegar hann svaraði ekki eftir 5 dag. En það reddaðist allt saman húsnæðið í ordenn og maður bara orðinn spenntur fyrir því að stíga á land í Kanada.

Ég ætla að reyna að koma mér inn í orientation program (er einn dagur á föstudaginn) þar sem þeir fara yfir svona basic stuff í skólanum og gefa manni stuttan túr um svæðið. Alveg nauðsynlegt... Svona þannig að maður mæti nú ekki óvart í tíma í lögfræðideildinni þeirra.. *hehe*

Þau ykkar sem ég hef enn ekki kvatt, hérna er eitt gott "Bæjó" og annað "Bless bless" frá mér við sjáumst aftur í sumar (komum 28. maí). Annars bara stay tuned (ætla að reyna að blogga eftir bestu getu) og þið getið alltaf hitt á mig á Skype (sverrirs) muniði bara eftir tímamismuninum sem er -7 tímar...

Later spater...

Skilaboð dagsins

Jafnvægisvandræði

Meiri aularnir þessir fótbolta menn... halda ekki jafnvægi á jafnsléttu... iss..

Gleðilegt nýár

Enn eitt árið komið og farið... gleðilegt 2005.

Helvítis og ég sem var nýfarinn að venjast því að skrifa 2004 á dagsetningar... alltaf eins..


p.s. Passiði ykkur á prikunum :)

School is out!

Þar með er því lokið :)

1/4 af Mazta'inum lokið 3/4 eftir... Núna tekur bara jólafríið við, stressinu lokið :s reyndar eftir að kaupa jólagjafirnar en það verður bara ljúft... ;)

Nú bara slashdot, hl2 og various aðrir tölvuleikir og svefn fram eftir morgni... mon-jana...

Verðu tölvuna þína!

Langaði bara að minna alla á að vera meðvitaða um hvað sé að gerast á tölvunum sínum. Maður þarf nefninlega ekki að vera tölvu-sérfræðingur til að gera það. Það er hellingur af forritum sem maður getur treyst til að fylgjast með þessu fyrir mann.

Tvennt sem ber að varast þegar vafrað er um alnetið, annars vegar vírusar og hinsvegar spyware/malware (forrit sem setja sig "sjálf" upp á tölvurnar hjá manni og annað hvort birta auglýsingar reglulega eða eru að fylgjast með hvað sé að gerast hjá þér). Ég mæli með sem algjöru lágmarki eftirfarandi atriði:

• Vírusvörn:
  AVG Antivirus 7.0, er ókeypis vírusvörn fyrir einkatölvur. Þetta er ágætis vara fyrir þá sem ekki eiga þegar forrit sem kosta eins og Norton Antivirus/Pcillin/Trent Micro (s.s. fátækir námsmenn). Gætiði einnig að því reglulega (ca. 2 sinnum í mánuði að uppfæra þessi forrit, en flest bjóða þau upp á einhverskonar sjálfvirka uppfærslu)
• Adware/Malware fjarlægingu:
  Mæli sterklega með að allir setji upp Ad-Aware SE Personal og keyri það reglulega. Það sér um að fjarlægja 90% af öllum óæskilegum forritum og óþverra af vélinni ykkar. Aukalega þá er nauðsynlegt að sækja einnig Spybot Search & Destroy sem er forrit með nánast sama tilgang en finnur oft það sem Ad-Aware missir af. Saman þá veita þessi tvö forrit nánast 99,99% vörn gegn óæskilegum forritum. Muna bara að uppfæra reglulega (ca. 2 í mánuði). Þessi forrit verður að keyra handvirkt í hvert skipti best er að gera það a.m.k. á tveggja vikna fresti (ef tölvan er notuð mikið)
• FireFox vafra:
  Hiklaust hættiði að nota Internet Explorer og færið ykkur yfir í betri vafrara. Með FireFox þá losniði líka við óviljandi uppsetningar á ActiveX forritum (bad.. very bad) og að mínu mati þá gefur FireFox þér mun afslappaðri og skemmtilegri vafr-reynslu... Ekki spurning uppfæra í dag!

Öll forritin sem ég minntist á hérna að ofan eru ókeypis fyrir heima-notendur og eru mjög góð á sínu sviði, þau hafa lítil sem engin áhrif á afköstin í tölvunni (líkt og önnur stór vírusvarnarforrit gera yfirleitt, s.s. Norton) og hjálpa við að halda vinnuumhverfinu hreinu og fínu. Sjálfur er ég að nota þessi forrit.

Hugsiði bara um það á þennan hátt:
Afhverju læsi ég útidyrunum og bílnum mínum, loka skápunum og læsi hjólinu mínu? En geri ekkert fyrir tölvuna mína? Miðað við að Ísland sé eyja og innbrots/bíl/hjóla-þjófarnir eru a.m.k. á sama skerinu, þá er tölvan þín tengd ÖLLUM heiminum....

Kvikmyndagagnrýni

Mynduð þið sjá mynd sem fær svona dóma á imdb?

Af imdb.com:
I went to see this movie with a bunch of friends. We debated on going to see this movie, or Shark Tale. Let's just say that we SHOULD have gone to see Shark Tale. This movie, in two words was AWFUL and POINTLESS!!!! ... I didn't like this movie PERIOD! It was, simply put, STUPID! My gosh, I don't know how anybody could like this movie. It was SO STUPID! This movie is a waste of time. I hated the acting, the plot, the writing, the scenery and, oh yeah, THE ACTING! I still can't comprehend how this movie got MADE!!!!!!!!!!

My rating, 1/10. See ANYTHING, just not THIS movie. This movie is stupid. Stupid, pointless, pointless, Stupid. What a waste of money...

hohoho... alltaf gaman að lesa málefnanlega gagnrýni.. (btw. held ég fari ekki að sjá þessa mynd.. )

Jólagjöfin í ár

Fyrir þá sem vilja gefa mér jólagjafir þá er hérna ein hugmynd fyrir ykkur.


DVD-Rewinder
Er orðinn talsvert þreyttur á að þurfa að spóla öllum friends diskunum til baka eftir að rannveig hefur verið að horfa á þetta... svo er þetta líka svo gott ef maður þekkir einhvern sem á vídjóleigu.. getur jafnvel keypt sér einn svona og keyrt á milli þeirra og boðist til að spóla fyrir þá...

Gleraugu og hringurinn

Föstudagurinn ..ohh föstudagurinn... Var notaður til að fjárfesta í nýja LOTR:ROTK extended útgáfunni... hamingja hamingja.. eyddi svo öllum föstudeginum og laugardeginum í að horfa á myndina og allt aukaefnið... ÞVÍLÍKT meistaraverk, ofurhamingja.. Bestu myndir í heimi, eða mynd.. fer eftir því hvernig maður sér þetta :)

Gerði reyndar örstutt hlé á áhorfinu til að líta í vísindaferð í tölvumyndir og svo í tölvunörda-partí til Röggu í nýju íbúðina hennar í Skipasundi. Glæsilegt boð takk fyrir mig :). Mæli reyndar með drykkju-partí-leiknum sem við fórum í, "Reyndu að geta hver þetta er", þar sem flaska er látin ganga hringinn og sá sem heldur henni verður að koma með lýsingu eða frasa á einhverjum (t.d. skólafélaga eða kennara) og sá sem situr á hægri (eða vinstri) hönd á að reyna að geta hver viðkomandi er... þetta er sérstaklega fyndið þegar fólki er lýst út frá neyðarlegum atburðum eða fyndnum sögum... óborganlegt :D

T.d. kom margt í ljós:
Hver pissaði á hálsinn á vinkonu sinni?
(Rús-)rauðar-leðurbuxur?
Hver svaf hjá systur hans Simma?
(maður ætti kannski ekki að upplýsa fleirru)..


Búúúú á þá sem sögðust ætla að mæta en komu ekki, þið eruð léleg!

Því miður var vísindaferðin ekki til að auka álit mitt á tölvumyndum. Forstjóri TM (eða fúli-gaurinn eins og ég vill kalla hann) bar ekki af sér nokkurn þokka og var bara hrokafullur og leiðinlegur gaur. Ekki langar mig að vinna hjá þeim. Reyndar fengum við 20mínútna kennslu í Intellij frá þeim.. magnað þetta refactoring.. (og maður hélt að þeir myndu reyna að sýna okkur hvað þeir hafa verið að gera... *hmmff*..)

Fór svo á laugardaginn að sækja nýju gleraugun mín... held ég hendi nú ekki Alan-Michael gleraugunum strax... er nebblinlega að bíða eftir að þau komist aftur í tísku.. :) (eins gott að ég bað um sérþynnt gler.. hefði annars þurft að panta þessa umgjörð)

Dauði og djöfulgangur

Ok hver gerir Greatest hits Smashing Pumpkins plötu og hefur ekki á henni lög eins og Spaceboy, Love, Porcelina of the.. og Starla.. af tveggja diska "safni" þá spannar annar diskurinn allar plötur frá Gish til og með Adore!!! Hverjum dettur slíkt í hug, hvað á það að þýða?.. Þessi plata er andvana afkvæmi einhvers sálarsjúks vitfirts markaðsflóns... *arrr*

Sorgarfréttir í metal-heiminum í dag, Darrell Abbott fyrverandi gítarleikari Pantera var sá sem skotinn var á tónleikunum í Ohio á miðvikudagskvöldið. Ég hef spilað Vulgar plötuna non-stop í dag sem tribute til þessa líka snilldar gítarspilara. Verst að draumurinn um Pantera tónleikana verða ekki að veruleika núna.. (Fréttir á google)

Kanadískar íbúðir og bandaríkjamenn

Við ákváðum að hringja í væntanlega landlordinn okkar hann Dirk le pool (hehe.. ég veit) í gær og með í gær þá urðum við að hringja í hann á miðnætti til að ná í hann eftir að hann kæmi heim úr vinnunni (það er sko -7 tíma munur á Reykjavík og Edmonton).

Tók það að mér að tala útlenskuna og þrátt fyrir mína mjög svo takmörkuðu hæfileika í talaðri ensku þá blessaðist þetta bara ágætlega. Reyndar fékk ég vægt sjokk í upphafi samtalsins þegar hann kveikti ekki á að ég væri "one-of-the-icelanders" og tilkynnti mér að allar íbúðirnar væri leigðar og ekkert væri available. *púfff*... reyndar var ágætt þá treysti ég honum aðeins betur að hann sé ekki að reka eitthvað skamm þarna í Kanada (er víst eitthvað um það að íbúðir séu auglýstar til leigu og margir eru látnir borga security-deposit fyrir sömu íbúðina og svo stingur leigusalinn bara af með allt stöffið..). Þannig að hann Dirk virðist ekki ætla að reyna að leigja neinum nema okkur þessa íbúð og við erum orðnir "best-pals".. :D

Var voða ánægður að geta leigt international students þessa íbúð því hún hefur einmitt verið leigð til þeirra undanfarið, sennilega þeir einu sem eru til í að borga þetta háa leigu...1100$ sem er soldið steep miðað við leigu í Edmonton(kanadadollarinn er 52 kr.). En íbúðin en hún er frábærlega vel staðsett (innan við 1km frá háskólanum), kemur með húsgögnum og high-speed internet ;)... all that a computernerd needs... Hérna er staðsetningin á korti og auglýsingin. Steinunn á allan heiðurinn af því að hafa fundið þessa íbúð fyrir okkur.. :)

En um Kanadamenn og konur.. rakst á þetta furðulega myndband á huga/háhraða í morgun. Hvað er málið? Er kaninn að missa vitið, getur maður átt von á að USA fari í stríð við Kanada á næstunni... *fnuss* ÁFRAM KANADA!

Útlitsuppfærsla

Jæja loksins uppfærði ég útlitið á þessari blessuðu síðu. Er nebblinlega orðinn svo gamall að ég þurfti orðið að rýna í skjáinn til að sjá hvað stæð á síðunni, uss ekki nógu gott.. :(

Einnig fannst mér plássið á síðunni vera orðið talsvert takmarkandi og tími til kominn til að "expanda" :)

Þetta er ennþá í nokkurskonar "Beta" og á ég eftir að snurfussa til nokkrar síður.. :)..

Hvað finnst ykkur?

Afhverju kaupir hún sér ekki bara JEPPA eins og allir venjulegir minnimáttistar gera (gæti t.d. fengið fínan díl á þriggja tonna Dodge RAM hjá B&L)... rosalega er ég feginn að vera fara til Kanada en ekki bandaríkjanna...

 
Hjálp! Sjálfstæðaverkefnið mitt í gervigreind er ekki um NEITT...

Prófunum er lokið, fór í stöðuvélapróf dauðans í gær frá kl. 14:00 til kl: 18:30 djíííses... hvað þetta tók á!

En núna er bara ljúfa lífið (eða þannig), vaknaði bara seint í morgun... fór svo bara í klippingu og reddaði bankamálunum fyrir útlandsferðina... pantaði mér meira að segja ISIC skírteini og eitthvað bannsett kredidkort frá bankanum (til að fá ferðaávísunina maður!)...

Nú þarf maður bara að borga helvítis farmiðann (sem ég vona að icelandair séu ekki búnir að selja .. :s ) og redda íbúðinni... þetta er bara allt að smella saman.. :D

Ég, Kári og Jónas erum núna að byrja í aðventunámskeiðinu okkar, lesa bækur.. það er gaman :)