Ekkert merkilegt verið að gerast hjá mér annað en það að undirbúa mig fyrir skólann. Ég lenti í leiðindum með að ég fékk ekki sent öll login og usernöfn sem ég þurfti og hef því þurft að standa í því að redda mér því hérna úti eftir að ég kom. En starfsfólkið hérna er mjög almennilegt við mann og því er þetta ekki mikið vandamál (sem betur fer). En íslenska póstþjónustann á von á nokkrum vel völdum orðum frá mér, sendi harðorða bréf á einhvern þar (þegar illa liggur á mér hehe).
Ég ætlaði að reyna að flytja péninga til mín frá íslandi í gegnum heimabankann minn í gær. Komst þá að því að þrátt fyrir að hafa farið tvisvar til að tala við þjónustufulltrúa í íslandsbanka og sérstaklega spurt (í bæði skiptin) hvort allt væri ekki í standi hjá mér, þá fékk ég höfnun á þennan milliflutning þegar ég reyndi hann í heimabankanum mínum. Týpískt lið! En ég sendi þá póst á þjónustuverið þeirra og stúlkurnar þar sáu um að forwarda póstinum mínum til réttra þjónustuaðila í útibúinu mínu. Þá gerðist svolítið undarlegt. Í bréfinu sem ég sendi til þeirra þá tók ég fram allar þær helstu public upplýsingar um aðgerðina sem ég var að framkvæma, s.s. reikningsnúmer og banka o.þ.l. ekkert sem Jón á götunni gæti ekki komist sjálfur að ef hann spyrði. En í svarinu sem þjónustufulltrúinn minn sendi mér til baka þar sem hún afsakaði sig í bak og fyrir og allt starfsfólk íslandsbanka þá lauk hún bréfinu með því að segjast ætla að ganga frá þessari greiðslu fyrir mig endurgjaldslaust í þetta skipti.!!!
WHAT!... ok takk fyrir að vera almennileg og ég veit að hún var bara að reyna að gera mér greiða. En.. í bréfinu sem ég sendi þeim þá tók ég ekki fram öryggisnúmerið mitt né framvísaði neinum persónuskilríkjum! Ég sendi póstinn úr gmail'inu mínu þar sem ég tiltók upplýsingar sem hver sem er hefur aðgang að! Það er engin leið fyrir þjónustufulltrúann til að auðkenna að ég hafi raunverulega sent þetta bréf en ekki bara einhver jón út í bæ, hún sér ekki hver eigandi erlenda reikningsins er og ekkert. Það hefði s.s. hver sem er geta samið þetta bréf, beðið konuna um að millifæra upphæð af reikningi hérna heima yfir á erlendan reikning ÁN þess að framvísa neinum skilríkjum né auðkenna sig á nokkurn hátt.. !!! Því miður þá bara VERÐ ég að gera athugasemd við slík vinnuferli (og er byrjaður á svarpósti)... svona gengur bara ekki! Ég vill a.m.k. vera viss um að mínir peningar séu öruggir. Takk samt elskan veit þú varst að reyna að vera nice en...
Anyways.. ég fór í smá "áttavita"-göngutúr um campusinn á sunnudaginn, svona til að ná almennilega áttum áður en allir mæta í skólann og við í tíma. Tók nokkrar myndir af campusinum í leiðinni. (Ég vildi ekki minnka þær mikið og eru þær því í stærri kantinum, þið viljið eflaust vista þær á tölvuna og skoða í einhverju forriti sem leyfir ykkur að zoom'a út og inn).
Séð inn götuna (87ave) sem við búum við, húsið okkar er það þriðja frá vinstri. Við fjærendann á þessari götu liggur skólinn. (Skiltið sem er hægra megin við götuna merkir upphaf campusins, fyndið :))
Hérna er betri mynd af húsinu okkar. Bæði húsin vinstramegin við okkar hús eru bræðra-/systrafélög (fraternity), stelpurnar eru næst vinstramegin við okkur og á endanum er aðal partíhúsið.. :)
Earls veitingahúsið, fórum þarna á föstudaginn, svakalega góður matur.. :) Þetta hús liggur við endann á 87ave. og er beint á móti háskólasvæðinu (þ.e.a.s. HUB'inum).
Hérna sést 109street sem er ein af aðalgötunum. Hægra megin er local stúdenta bíóið ;) fórum þarna í gær og horfðum á myndina Kinsey. Góð mynd mæli með henni.
Tölvunarfræðihúsið, hérna mun maður vera að eyða lengstum tíma... :)
Myndin er tekin fyrir aftan Science bókasafnið (Cameron library), hornið á því sést lengst til hægri, næsta hús er lista og samkunduhús. Appelsínugula húsið fyrir miðju er Viðskiptadeildin og við það tengist Tory turninn (sem er btw þvílíkt hár). Glerhúsið við hlið hans er Earth & Atmospheric Sciences húsið, ekki gott að laga hárið í þessum gluggum ;) Svo kemur Chemistry lengst til vinstri.
Hérna sést inn í háskólasvæðið (earl's er beint fyrir aftan okkur núna). HUB er ljósa húsið til hægri. Strætóinn stöðvar þarna alveg við háskólasvæðið og einnig LRT (innanbæjar lestin). Byggingin lengst til hægri er listadeildin (art department). Veit ekki nákvæmlega hvað er í stóru byggingunni til vinstri (einhver?).
Hérna er mynd af miðju campus svæðinu (The Quad). Fyrir aftan mig (til beggja enda á myndinni) sést glitta í tölvunarfræði bygginguna, svo koma skrifstofur prófessorana og administration byggingarnar, þetta er stór garður í miðju háskólasvæðinu (get ekki beðið eftir að sjá hann að sumri til).
Hérna er mynd af sama svæði og að ofan en bara frá hinum endanum, á vinstri hönd er administration húsið, og hægramegin við það kemur Student Union Building (SUB). Fallegur garður.
Yfirsýn yfir verkfræðihluta campusins (séð frá tölvunarfr. húsinu). Ég er í tímum í svarta húsinu sem er bak við trén lengst til hægri, síðan koma bara risavaxin hús fyrir verkfræðinemana. Verið er að reisa nýtt hús (það gráa t.v. á myndinni) sem er einnig fyrir verkfræðinemana.
Fyndin tilviljun, Jónas var í fyrradag að leita á Google að öðrum íslendingum hérna í Edmonton og rakst á heimasíðu pars sem býr hérna í næstu götu við okkur. Við mæltum okkur mót og ætlum að hittast í kvöld á kaffihúsi og rabba aðeins saman. Gaman að hitta fleiri íslendinga, sérstaklega einhverja sem geta bjargað manni frá því að brenna peningunum sínum í Safeway ;) Magnað þetta alnet... !
Vöknuðum frekar snemma í morgun til að mæta á kynningarfundinn hjá Student Union. Þetta er nokkurs konar orientation fundur þ.e. til að kynna nýju erlendu nemendurna fyrir bæði skólanum og lífinu í Kanada. Málið er að fólk sem kemur til að læra hjá UofA er frá öllum löndum heimsins og sumir þeirra hafa aldrei séð snjó né hitamælinn fara niður fyrir +20 gráður.
Við fengum svo hádegismat í boði International center. Svo var okkur skussunum sem ekki höfðu þegar fengið "Orientation kit"ið okkar afhent teknir afsíðis og við fengum okkar pakka afhenta. Þeir innihéldu þessa mjög flottu og praktísku "international student handbook" en hún inniheldur allar upplýsingar sem nýliðar eins og við þurfum að vita til að lifa af hérna í kanada. Ótrúlega flott og vel uppsett allt hjá þeim. Bókin tekur á öllu frá lýsingu á þjóðfélaginu og skólasamfélaginu, hvernig er hægt að lifa daglegu lífi, hvaða þjónustur er boðið upp á í skólanum og í hvað hægt sé að gera í frítímanum (það er meira að segja kafli um "dating" í henni... talandi um ítarlega ;)). Einnig innihélt pakkinn kort yfir strætóferðirnar, campusmap, upplýsingar um downtown edmonton, health care og skráningu í vina-kerfi internationa centersins.
ONEcard er aðgangskortið þitt að campusbyggingunum og pavillioninu. Í rauninni kemst maður ekkert án þess (við ákváðum því að drífa í því að redda þessu korti um leið og túrinn var búinn). Við drifum okkur í kjallarann á Cameron bókasafninu (science bókasafnið, já sér bókasafn bara fyrir þá). Þar hittum við hann John sem var fyndni gaur dagsins, reddaði þessum skírteinum fyrir okkur "in a jiffy" og hætti ekki að tala um Amazing Race þáttinn eftir að við sögðumst vera frá ICELAND. Fínn gaur.. :)
Eftir að umhverfið varð kunnuglegra þá skellum við okkur í Safeway og versluðum inn leiðinlegustu innkaupakerru í heimi, eintómar nauðsynjavörur eins og klósetthreinsir og eldhúsrúllur.. jökk... Röltum svo heim á leið með fangið fullt af klósettpappír og frosna pítsu undir hendinni (eigum ennþá eftir að kaupa potta og hnífapör þannig að maturinn í kvöld var fátæklegur :))
Byrjum á byrjununni. Eftir að Rannveig hafði skutlað mér í Keflavík og ég hitti Steinunni og Jónas þá fórum við í bókununina. Þar hittum við á fjall-heimska dömu sem vildi ekki fatta það að við værum að fara til Kanada með millilendingu í Minniapolis.. djííí.. þurftum þvílíkt að hamra inn í hana að við þyrftum ekkert vísa inn í ameríku því við myndum aldrei fara inn í landið (förum beint í alþjóðaflug eftir millilendinguna). En daman ætlaði ekki að gefa sig, fattaði eiginlega ekki í byrjun (og örugglega ekki ennþá) að Alberta ríki væri í Kanada en ekki í ameríku. Því þurftum við að draga upp alla skólapappírana, vegabréf, farmiða og skiptimiða sem við höfðum á okkur. Þessi byrjun lofaði ekki góðu og bjuggumst við fastlega við að lenda í ennþá tregara fólki eftir að nær drægi ameríkunni (úff). Lítið vissum við að við þyrftum ekkert á þessum pappírum að halda...
Daman hleypti okkur nú á endanum í gegn og við fengum tvö saklaus form til að fylla út við komuna til ameríku, annað var tollaeyðublað og hitt var bara "ég er ekki hryðjuverkamaður með viskastykki á hausnum". (fékk þar loksins að koma því á framfæri alþjóðlega að ég hefði ekki verið fæddur í "nazi germany" né "been an active participant in a genocide" jesús.. hver myndi haka í "Yes"!!!). 
Er ég hafði fyllt út þessi plögg fengum við okkur að borða í flugstöðinni og þar hitti ég Margréti sem var að synda með mér fyrir næstum 800 árum, hún var bara að fara út til Boston aftur eftir hátíðirnar. Fyndið að hafa ekki hitt fólk í fjölda ára og svo hitta þau á ólíklegustu stöðum í heiminum (og þetta var ekki sá eini sem ég hitti).
Jæja í Minneapolis þá tókum við tengiflug með NorthWest flugfélaginu beinustu leið til Edmonton. Tók 3 tíma og var frekar viðburðarlaust flug. Fengum bara saltkringlur og pepsí og svo hlunkaðist flugfreyjan í sætið fyrir aftan okkur og fékk sér bara saltkringlur líka (fyllti út annað tollablað, bara muna ef þið farið til ameríku, EKKI GLEYMA AÐ TAKA PENNA MEÐ YKKUR!)
Húsinu er skipt upp í íbúðir á þremur hæðum og erum við á miðju hæðinni sem er einmitt hæðin sem gengið er inn um af porchinu. á hinum hæðunum búa 9 aðrir (þrír listamenn í kjallaranum, flugfreyja og háskólafólk á efstu hæðinni). Magnað. Íbúðin sem við búum í er 3 herbergja með 3 baðherbergum (i'm not kidding!) þannig að ekki er búist við neinum miklum árekstrum varðandi sturtuna á morgnanna. Íbúðin sjálf er nýuppgerð og í svakalega fínu standi, space-age þurrkari og þvottavél og stærsti ísskápur sem ég hef séð á ævinni! Ég grínlaust gæti passað inn í frystihólfið (hentugt?) og það er bara 1/3 af stærðinni.. þessi pottur af mjólk og kókflaska sem við keyptum í dag gjörsamlega hverfa inn í þetta gímald!
Byrjuðum daginn á að kíkja aðeins út á hverfið og leita að einni grocery store, svengdinn farin að segja til sín. Eftir talsvert "ég held þetta hafi verið aðeins lengra"-labb þá römbuðum við á SafeWay (sem er nokkurskonar bónus í kanada)... maður getur orðið klikkaður inn í svona búð. Það eru 300 tegundir af ÖLLU!... það er ekki einu sinni auðvelt að velja brauðost... við stóðum eins og álfar út úr hól fyrir framan risa kæli (sem venjulega hefði geymt allt brauðálegg og osta í meðalstórri krónubúð) og hann innihélt bara OST Í SNEIÐUM! almáttugur!!!
Við hittum svo leigusalann okkar í hádeginu (hann skrapp úr vinnunni til að hitta okkur) og við fórum yfir helstu hlutina í húsinum með honum. Þvílíkur léttir.. Dirk, leigusalinn, er frábær náungi... reyndar eru allir kanadamenn og -konur hingað til frábært fólk. En Dirk er extra-næs... hann fór með okkur í gegnum allt sem tengdist húsinu við tengdum þær tölvulagnir sem við þurftum og kviss-bang. Þegar við spurðum hann út í hvar við gætum fundið bestu búðirnar til að kaupa sængur og kodda þá bauðst hann til að skutla okkur í næst-stærsta mollið í Edmonton, Southgate, sem er einnig mjög stutt frá okkur. 6 mínútna strætóferð! En þegar í bílinn var komið þá bara "what the hell, let's drive one round the city", hann ákvað bara að keyra okkur einn rúnt um hverfið, sýndi okkur stærstan hluta af háskólasvæðinu, fór með okkur í gegnum hvar við ættum að taka strætó og hvaða strætó til að komast á helstu strætó-miðstöðvarnar. Þvílíkt næs gaur. Endaði með að hann skutlaði okkur út við Southgate mall'ið. Úff.. það er stórt!
Við ráfuðum um í Southgate í nokkurn tíma, nógu lengi allavegana til að ég gerði mig að algjöru fífli við information deskið þegar ég (sem hafði gleymt hvernig maður segir sæng á ensku) reyndi að fá konuna til að segja mér hvernig sæng er sögð á ensku. Það er fáránlega erfitt! Þetta var advance-actionary þarna á ganginum í mallinu þegar ég hafði dregið konuna út úr information boothinum og byrjaði að beygja mig og hneigja til að koma henni í skilning um hvað ég meinti... ég: "ehhmm.. You have a pillow and a... *látbragð*" hún: "pillow-case, sheet, sheets, case, cover, gloves, hat..." svona gekk þetta í rúmar 10 mínútur en þá loksins kom það "Duvet" (borið fram dúveii). Frábær leikur, frábært látbragð *klapp klapp*.
Jæja þá leggur maður í hann til Kanada. Bara komið að þessu *ussss*... Flugvélin fer í loftið um 5 frá Keflavík og við lendum í Mineapolis tæpum 7 tímum seinna. Svo tekur við rúmlega 3 tíma yfirheyrsla hjá tollinum þar til við stígum upp í tengiflugið okkar til Edmonton.
Langaði bara að minna alla á að vera meðvitaða um hvað sé að gerast á tölvunum sínum. Maður þarf nefninlega ekki að vera tölvu-sérfræðingur til að gera það. Það er hellingur af forritum sem maður getur treyst til að fylgjast með þessu fyrir mann.
Gerði reyndar örstutt hlé á áhorfinu til að líta í vísindaferð í tölvumyndir og svo í tölvunörda-partí til Röggu í nýju íbúðina hennar í Skipasundi. Glæsilegt boð takk fyrir mig :). Mæli reyndar með drykkju-partí-leiknum sem við fórum í, "Reyndu að geta hver þetta er", þar sem flaska er látin ganga hringinn og sá sem heldur henni verður að koma með lýsingu eða frasa á einhverjum (t.d. skólafélaga eða kennara) og sá sem situr á hægri (eða vinstri) hönd á að reyna að geta hver viðkomandi er... þetta er sérstaklega fyndið þegar fólki er lýst út frá neyðarlegum atburðum eða fyndnum sögum... óborganlegt :D
Ok hver gerir 
Sorgarfréttir í metal-heiminum í dag, Darrell Abbott fyrverandi gítarleikari Pantera var sá sem skotinn var á tónleikunum í Ohio á miðvikudagskvöldið. Ég hef spilað Vulgar plötuna non-stop í dag sem tribute til þessa líka snilldar gítarspilara. Verst að draumurinn um Pantera tónleikana verða ekki að veruleika núna.. (
Við ákváðum að hringja í væntanlega landlordinn okkar hann Dirk le pool (hehe.. ég veit) í gær og með í gær þá urðum við að hringja í hann á miðnætti til að ná í hann eftir að hann kæmi heim úr vinnunni (það er sko -7 tíma munur á Reykjavík og Edmonton).
Jæja loksins uppfærði ég útlitið á þessari blessuðu síðu. Er nebblinlega orðinn svo gamall að ég þurfti orðið að rýna í skjáinn til að sjá hvað stæð á síðunni, uss ekki nógu gott.. :(
