Í dag, loksins, loksins, í dag fórum við í eina rækilega innkaupaferð fyrir Monster-ísskápinn okkar. Orðinn soldið þreytt á að eiga ekkert í kotinu. Dagurinn í dag var því tekinn (tiltölulega) snemma og allir voru drifnir á lappir í verslunarferð.
Við ákváðum að fara í stórmarkað í norður-hluta borgarinnar (yfir skatsjúan-ánna, en hún skiptir borginni nokkurn vegin í tvo hluta), markaðurinn (Real Canadian Superstore) er nokkurn vegin í hinum enda borgarinnar, en er þægilega nálægt LRT (sem er lestarkerfið í Edmonton) stöðinni þannig að auðvelt er að labba með pokana. Einnig þurftum við að bæta við okkur nokkrum hlýjum flíkum og ákváðum þá að taka smá stopp í ódýrri útivistarbúð á leiðinni.
Ástæðan fyrir að við ákváðum líka að kaupa okkur nokkrar viðbótar flíkur (burt séð frá því að það er skít-skít-kalt hérna) var sú að okkur var boðið að koma með í skíðaferð á vegum tölvunarfræðideildarinnar hérna í UofA. Við förum síðustu helgina í janúar í Jasper þjóðgarðinn (hér líka) sem er í Klettafjöllunum (nokkra klst akstur). Höfðum samband við Jonathan Schaeffer í vikunni, en hann er einn af umsjónarmönnum graduate programsins hérna við C.S. deildina. Hann bauð okkur einnig í hádegismat á mánudaginn til að hittast. Er að segja ykkur, hef ekki hitt neitt nema almennilegt og indælt fólk hérna í Kanada, hingað til.. :)
Snjóbrettakennsla fyrir mig á $60, er að segja ykkur það.. ég skal læra á þessi bretti. Btw. þá hefur ekki verið eins góð snjókoma í klettafjöllunum í næstum 6 ár, um 30-60 cm af nýföllnu púðri á hverjum degi (skilst að það sé gott). :) Þannig að ekki er slæmt að byrja í besta færinu sem gefst :D :D
Alla vegana, þá krafðist þessi verslunarferð þess að við tækjum lestina hérna í Edmonton. Það er einnig í fyrsta skiptið sem ég tek lest á ævinni.. :) fun fun! Veit ekki alveg hver sagði okkur að samgöngukerfið hérna í Edmonton væri lélegt, en ég get ekki alveg verið sammála því. ETS (Edmonton Transit System) saman stendur af þessari LRT lest og svo strætóferðum. Eitt far kostar $2 og gildir það í 90 mínútur. Það þýðir að þú getur tekið strætó eða lest eins oft og þú vilt í þessar 90 mínútur. Sniðugt, ekki eins og þessir nánasar-skiptimiðar heima á Íslandi þar sem einungis er hægt að skipta einu sinni.. blahh..
Lestarferðin var þvílíkt blast eins og sést á þessum "first reaction" myndum :)
![]() | ![]() |
| Ég og Jónas að pæla í kortinu | Kortið stúderað |
![]() | ![]() |
| Beðið eftir lestinni, spennan eykst | Úff.. trúi ekki að ég sé kominn í lest.. vá! |
![]() | ![]() |
| Bíddu nú við! Hreyfist hún líka.. hva? | Orðinn þvílíkt vanur! Eins og ég hafi aldrei gert neitt annað |
Það var nú soldið kalt þennan dag, um -22 gráður, en við létum það ekki fá á okkur og byrjuðum á því að stoppa í Mountain Co-op (eða mec) en hún var svona "nokkurn vegin" í leiðinni (þurftum að taka einn strætó nó biggí). Þetta var þvílíkt flott útivistarbúð og ódýr, ódýrt er gott.. :) Endaði með að kaupa mér þvílíkt fína vindhelda flíspeysu, tvenn pör af þykkum göngusokkum, norðurpóls-flísvettlinga og regncover yfir þá og eitthvað af smádóti eins og brúsa o.þ.l. á um $270 sem er ekki neitt m.v. það sem ég keypti.. :) Helvíti fínt.. þá verður manni allavegana ekki kalt í bráð. Verst er að veðrið er eiginlega að hlýna upp úr þessu, og nálgast núll gráðurnar í enda mánaðarsins.
Nú tókum við stefnuna á stórmarkaðinn eða eins og hann heitir, The Real Canadian Superstore!. Og helvíti, þetta er sko stórmarkaður.. fjandinn sjálfur. Þessi búð er risastór! Við ákváðum að halda hópinn því ef maður týnist, þá er maður bara týndur, sjáumst-bara-heima týndur. Tók okkur rúmlega klukkustund að rúlla okkur í gegnum þessa búð og við keyptum helling af mat og eina moppu til að skúra ;) Það er samt ótrúlegt hvað mikið fæst í þessum búðum. Maður á bara í vandræðum með sig, ætlaði t.d. að velja djúsþykkni. Þegar ég loksins fann hvar það var geymt þá þurfti ég að velja á milli næstum óteljandi vörumerkja, síðan innan hvers merkis (loksins sættist á minute-maid) þá tók við val á milli hvaða bragð ég vildi (svona 50 þúsund, appelsínu, epla, hindberja, rifsberja, rúsínu,osfrv..) þegar ég hafði svo loksins ákveðið að kaupa appelsínu... NEI! þá þurfti ég að velja á milli 10 mismunandi tegunda af minute-maid appelsínu þykknis... (low acid, with pulp, hand-squeezed, no pulp, high calcium, bla bla bla...) þetta var nánast óendanlegt ferli. Og svona var þetta fyrir næstum allar vörurnar þarna. Fattaði þá hvað við erum mikið heft á íslandi, þar sem Hagkaup/Bónus ráða algjörlega hvað íslendingar velja... þetta er ekki frjálst land fyrir fimmaura þegar maður ræður ekki einu sinni hvað maður vill fá að borða..!
Hérna er kort yfir LRT ferðina, við eigum heima alveg við háskólastöðina (neðst til vinstri, þarna rétt hjá þar sem stendur "87ave"), til að komast í útivistarbúðina þá urðum við að fara úr á Corona stöðinni (B) og taka strætó aðeins til vesturs, síðan tókum við LRT aftur við Corona og fórum með henni alla leið á endann við Clareview en þar rétt við er súpermarkaðurinn.
Eftir vel heppnaða búðarferð (sem tók næstum 4 tíma) þá snérum við heim og fylltum ísskápinn af vörum. Ákváðum svo í tilefni af verslunarferðinni að fara ÚT að borða! :D.
Skelltum okkur á þennan fína japanska sushi stað sem er á 82ave, svakalega fínn staður. Fengum okkur þar (loksins eftir að við skildum afgreiðslustelpuna sem gat ekki sagt err né dé, er að segja ykkur það.. það er nánast ómögulegt að skilja fólk þegar það segir ekki R eða D!) teriaki kjúkling og eitthvað hrátt kjöt í forrétt svo risastóran sushi disk með helling af mismunandi shushi bitum. J&S fengu sér japanska bjóra en ég skellti mér að sjálfsögðu í Sake'ið... Þetta var frábært og við öll orðin svo svöng að við gleymdum algjörlega að taka myndir af því sem við fengum fyrr en það var næstum búið :) Skelltum okkur svo á nokkra pöbba (í brjáluðu frosti) og hittum helling af skemmtilegu fólki...
Ég skal pósta myndum og sögunni af því bráðlega... verð bara að leggja mig aðeins núna.. ná úr mér þynkunni ;)







Ekkert merkilegt verið að gerast hjá mér annað en það að undirbúa mig fyrir skólann. Ég lenti í leiðindum með að ég fékk ekki sent öll login og usernöfn sem ég þurfti og hef því þurft að standa í því að redda mér því hérna úti eftir að ég kom. En starfsfólkið hérna er mjög almennilegt við mann og því er þetta ekki mikið vandamál (sem betur fer). En íslenska póstþjónustann á von á nokkrum vel völdum orðum frá mér, sendi harðorða bréf á einhvern þar (þegar illa liggur á mér hehe).











Vöknuðum frekar snemma í morgun til að mæta á kynningarfundinn hjá Student Union. Þetta er nokkurs konar orientation fundur þ.e. til að kynna nýju erlendu nemendurna fyrir bæði skólanum og lífinu í Kanada. Málið er að fólk sem kemur til að læra hjá UofA er frá öllum löndum heimsins og sumir þeirra hafa aldrei séð snjó né hitamælinn fara niður fyrir +20 gráður.






Við fengum svo hádegismat í boði International center. Svo var okkur skussunum sem ekki höfðu þegar fengið "Orientation kit"ið okkar afhent teknir afsíðis og við fengum okkar pakka afhenta. Þeir innihéldu þessa mjög flottu og praktísku "international student handbook" en hún inniheldur allar upplýsingar sem nýliðar eins og við þurfum að vita til að lifa af hérna í kanada. Ótrúlega flott og vel uppsett allt hjá þeim. Bókin tekur á öllu frá lýsingu á þjóðfélaginu og skólasamfélaginu, hvernig er hægt að lifa daglegu lífi, hvaða þjónustur er boðið upp á í skólanum og í hvað hægt sé að gera í frítímanum (það er meira að segja kafli um "dating" í henni... talandi um ítarlega ;)). Einnig innihélt pakkinn kort yfir strætóferðirnar, campusmap, upplýsingar um downtown edmonton, health care og skráningu í vina-kerfi internationa centersins.
ONEcard er aðgangskortið þitt að campusbyggingunum og pavillioninu. Í rauninni kemst maður ekkert án þess (við ákváðum því að drífa í því að redda þessu korti um leið og túrinn var búinn). Við drifum okkur í kjallarann á Cameron bókasafninu (science bókasafnið, já sér bókasafn bara fyrir þá). Þar hittum við hann John sem var fyndni gaur dagsins, reddaði þessum skírteinum fyrir okkur "in a jiffy" og hætti ekki að tala um Amazing Race þáttinn eftir að við sögðumst vera frá ICELAND. Fínn gaur.. :)
Eftir að umhverfið varð kunnuglegra þá skellum við okkur í Safeway og versluðum inn leiðinlegustu innkaupakerru í heimi, eintómar nauðsynjavörur eins og klósetthreinsir og eldhúsrúllur.. jökk... Röltum svo heim á leið með fangið fullt af klósettpappír og frosna pítsu undir hendinni (eigum ennþá eftir að kaupa potta og hnífapör þannig að maturinn í kvöld var fátæklegur :))
Byrjum á byrjununni. Eftir að Rannveig hafði skutlað mér í Keflavík og ég hitti Steinunni og Jónas þá fórum við í bókununina. Þar hittum við á fjall-heimska dömu sem vildi ekki fatta það að við værum að fara til Kanada með millilendingu í Minniapolis.. djííí.. þurftum þvílíkt að hamra inn í hana að við þyrftum ekkert vísa inn í ameríku því við myndum aldrei fara inn í landið (förum beint í alþjóðaflug eftir millilendinguna). En daman ætlaði ekki að gefa sig, fattaði eiginlega ekki í byrjun (og örugglega ekki ennþá) að Alberta ríki væri í Kanada en ekki í ameríku. Því þurftum við að draga upp alla skólapappírana, vegabréf, farmiða og skiptimiða sem við höfðum á okkur. Þessi byrjun lofaði ekki góðu og bjuggumst við fastlega við að lenda í ennþá tregara fólki eftir að nær drægi ameríkunni (úff). Lítið vissum við að við þyrftum ekkert á þessum pappírum að halda...
Daman hleypti okkur nú á endanum í gegn og við fengum tvö saklaus form til að fylla út við komuna til ameríku, annað var tollaeyðublað og hitt var bara "ég er ekki hryðjuverkamaður með viskastykki á hausnum". (fékk þar loksins að koma því á framfæri alþjóðlega að ég hefði ekki verið fæddur í "nazi germany" né "been an active participant in a genocide" jesús.. hver myndi haka í "Yes"!!!).
Er ég hafði fyllt út þessi plögg fengum við okkur að borða í flugstöðinni og þar hitti ég Margréti sem var að synda með mér fyrir næstum 800 árum, hún var bara að fara út til Boston aftur eftir hátíðirnar. Fyndið að hafa ekki hitt fólk í fjölda ára og svo hitta þau á ólíklegustu stöðum í heiminum (og þetta var ekki sá eini sem ég hitti).
Jæja í Minneapolis þá tókum við tengiflug með NorthWest flugfélaginu beinustu leið til Edmonton. Tók 3 tíma og var frekar viðburðarlaust flug. Fengum bara saltkringlur og pepsí og svo hlunkaðist flugfreyjan í sætið fyrir aftan okkur og fékk sér bara saltkringlur líka (fyllti út annað tollablað, bara muna ef þið farið til ameríku, EKKI GLEYMA AÐ TAKA PENNA MEÐ YKKUR!)
Húsinu er skipt upp í íbúðir á þremur hæðum og erum við á miðju hæðinni sem er einmitt hæðin sem gengið er inn um af porchinu. á hinum hæðunum búa 9 aðrir (þrír listamenn í kjallaranum, flugfreyja og háskólafólk á efstu hæðinni). Magnað. Íbúðin sem við búum í er 3 herbergja með 3 baðherbergum (i'm not kidding!) þannig að ekki er búist við neinum miklum árekstrum varðandi sturtuna á morgnanna. Íbúðin sjálf er nýuppgerð og í svakalega fínu standi, space-age þurrkari og þvottavél og stærsti ísskápur sem ég hef séð á ævinni! Ég grínlaust gæti passað inn í frystihólfið (hentugt?) og það er bara 1/3 af stærðinni.. þessi pottur af mjólk og kókflaska sem við keyptum í dag gjörsamlega hverfa inn í þetta gímald!
Byrjuðum daginn á að kíkja aðeins út á hverfið og leita að einni grocery store, svengdinn farin að segja til sín. Eftir talsvert "ég held þetta hafi verið aðeins lengra"-labb þá römbuðum við á SafeWay (sem er nokkurskonar bónus í kanada)... maður getur orðið klikkaður inn í svona búð. Það eru 300 tegundir af ÖLLU!... það er ekki einu sinni auðvelt að velja brauðost... við stóðum eins og álfar út úr hól fyrir framan risa kæli (sem venjulega hefði geymt allt brauðálegg og osta í meðalstórri krónubúð) og hann innihélt bara OST Í SNEIÐUM! almáttugur!!!
Við hittum svo leigusalann okkar í hádeginu (hann skrapp úr vinnunni til að hitta okkur) og við fórum yfir helstu hlutina í húsinum með honum. Þvílíkur léttir.. Dirk, leigusalinn, er frábær náungi... reyndar eru allir kanadamenn og -konur hingað til frábært fólk. En Dirk er extra-næs... hann fór með okkur í gegnum allt sem tengdist húsinu við tengdum þær tölvulagnir sem við þurftum og kviss-bang. Þegar við spurðum hann út í hvar við gætum fundið bestu búðirnar til að kaupa sængur og kodda þá bauðst hann til að skutla okkur í næst-stærsta mollið í Edmonton, Southgate, sem er einnig mjög stutt frá okkur. 6 mínútna strætóferð! En þegar í bílinn var komið þá bara "what the hell, let's drive one round the city", hann ákvað bara að keyra okkur einn rúnt um hverfið, sýndi okkur stærstan hluta af háskólasvæðinu, fór með okkur í gegnum hvar við ættum að taka strætó og hvaða strætó til að komast á helstu strætó-miðstöðvarnar. Þvílíkt næs gaur. Endaði með að hann skutlaði okkur út við Southgate mall'ið. Úff.. það er stórt!
Við ráfuðum um í Southgate í nokkurn tíma, nógu lengi allavegana til að ég gerði mig að algjöru fífli við information deskið þegar ég (sem hafði gleymt hvernig maður segir sæng á ensku) reyndi að fá konuna til að segja mér hvernig sæng er sögð á ensku. Það er fáránlega erfitt! Þetta var advance-actionary þarna á ganginum í mallinu þegar ég hafði dregið konuna út úr information boothinum og byrjaði að beygja mig og hneigja til að koma henni í skilning um hvað ég meinti... ég: "ehhmm.. You have a pillow and a... *látbragð*" hún: "pillow-case, sheet, sheets, case, cover, gloves, hat..." svona gekk þetta í rúmar 10 mínútur en þá loksins kom það "Duvet" (borið fram dúveii). Frábær leikur, frábært látbragð *klapp klapp*.
Jæja þá leggur maður í hann til Kanada. Bara komið að þessu *ussss*... Flugvélin fer í loftið um 5 frá Keflavík og við lendum í Mineapolis tæpum 7 tímum seinna. Svo tekur við rúmlega 3 tíma yfirheyrsla hjá tollinum þar til við stígum upp í tengiflugið okkar til Edmonton.




Langaði bara að minna alla á að vera meðvitaða um hvað sé að gerast á tölvunum sínum. Maður þarf nefninlega ekki að vera tölvu-sérfræðingur til að gera það. Það er hellingur af forritum sem maður getur treyst til að fylgjast með þessu fyrir mann.

Gerði reyndar örstutt hlé á áhorfinu til að líta í vísindaferð í tölvumyndir og svo í tölvunörda-partí til Röggu í nýju íbúðina hennar í Skipasundi. Glæsilegt boð takk fyrir mig :). Mæli reyndar með drykkju-partí-leiknum sem við fórum í, "Reyndu að geta hver þetta er", þar sem flaska er látin ganga hringinn og sá sem heldur henni verður að koma með lýsingu eða frasa á einhverjum (t.d. skólafélaga eða kennara) og sá sem situr á hægri (eða vinstri) hönd á að reyna að geta hver viðkomandi er... þetta er sérstaklega fyndið þegar fólki er lýst út frá neyðarlegum atburðum eða fyndnum sögum... óborganlegt :D
Ok hver gerir
Sorgarfréttir í metal-heiminum í dag, Darrell Abbott fyrverandi gítarleikari Pantera var sá sem skotinn var á tónleikunum í Ohio á miðvikudagskvöldið. Ég hef spilað Vulgar plötuna non-stop í dag sem tribute til þessa líka snilldar gítarspilara. Verst að draumurinn um Pantera tónleikana verða ekki að veruleika núna.. (